Co to takiego strzelectwo sportowe?

Najprościej rzecz ujmując – aktywność człowieka wpisująca się w jego odwieczne dążenia – szybciej, dalej, wyżej, celniej – czyli ogół aktywności sportowej z wykorzystaniem broni palnej i pneumatycznej. Niekiedy wrzuca się do tego samego worka sport strzelecki z wykorzystaniem łuku lub kuszy ale dla nas mimo wszystko to jest jednak łucznictwo.  Strzelanie odbywa się do różnego rodzaju tarcz i celów ruchomych na dystansach od 10 do 300m (sport olimpijski) lub nawet kilometra i dalej (sport pozaolimpijski).

Konkurencja? Dyscyplina? Czy to to samo?

Nie. To nie jest to samo. W strzelectwie sportowym wyróżniamy 3 dyscypliny definiowane przez broń używaną przez zawodników:

  • pistolet
  • karabin
  • strzelba gładkolufowa

Konkurencja to nic innego jak konkretna aktywność zawodnika w danej dyscyplinie. I tak w dyscyplinie rozgrywanej z użyciem pistoletu znajdziemy konkurencje takie jak:

  • pistolet pneumatyczny
  • pistolet sportowy cześć dokładna i szybka
  • pistole dowolny
  • pistolet centralnego zapłonu
  • pistolet szybkostrzelny
  • pistolet standardowy

O co chodzi z podziałem na sport olimpijski i pozaolimpijski?

Sama nazwa podpowiada rozwiązania tej zagadki. Sport olimpijski to taki, który występuje lub występował w programie Igrzysk Olimpijskich. Sport strzelecki gościł na pierwszych nowożytnych Igrzyskach Olimpijskich w Atenach 1896 roku. Wszystkie konkurencje, które debiutowały, były lub są nadal w programie igrzysk nazywane są sportem olimpijskim. Kolejnym uproszczeniem które może pomóc w rozpoznaniu jest kaliber i typ broni. Przytłaczająca większość strzelań olimpijskich odbywa się z użyciem broni pneumatycznej, bocznego zapłonu i strzelb gładkolufowych w strzelaniu do rzutków. Kolejnym znakiem rozpoznawczym jest to, że sporty olimpijskie strzela się do charakterystycznych tarcz z czarnym środkiem i białym otokiem (z wyjątkiem strzelań do rzutków).

Sport strzelecki pozaolimpijski to cała gama aktywności sportowej które nigdy nie zagościły w programie Igrzysk Olimpijskich a mimo to zdobyły rzecze oddanych fanów i zawodników na całym świecie. Są to strzelania czarnoprochowe, westernowe, niezwykle widowiskowe strzelectwo dynamiczne i strzelectwo długodystansowe. Już same nazwy poszczególnych rodzin konkurencji podpowiadają czym się charakteryzują:

  • strzelectwo czarnoprochowe – strzelanie z broni rozdzielnego ładowania z replik broni i broni która powstała przed wynalezieniem prochu bezdymnego. W polskim prawodawstwie oznacza to broń wyprodukowaną/zaprojektowaną przed 1885r.
  • strzelectwo westernowe – rodzina konkurencji gdzie strzelania odbywają się z wykorzystaniem replik broni i broni typowej dla czasów kolonizacji zachodnich stanów Stanów Zjednoczonych lub współcześnie produkowanych jednostek broni ale w konkurencjach osadzonych tematycznie i kulturowo w czasach „Dzikiego Zachodu”
  • strzelectwo długodystansowe – konkurencje polegające na wykonaniu zadań strzeleckich z użyciem celów oddalonych od strzelca powyżej 300m, często kilometra lub dalej
  • strzelectwo dynamiczne – rodzina konkurencji wyróżniająca się na tle innych konkurencji połączeniem umiejętności strzeleckich z przygotowaniem fizycznym strzelca. Strzelania odbywają się na specjalnie przygotowanych torach, zawodnik porusza się z bronią po wyznaczonym torze a jego zadaniem jest ostrzelanie celów stalowych i papierowych z różnych postaw, celnie i szybko. Strzelectwo dynamiczne wywodzi się z testów kompetencyjnych dla kandydatów i pracowników amerykańskich służb mundurowych (IPSC), odgrywania scenariuszy obronnych z użyciem broni palnej (IDPA, PIRO) bądź sprawdzających umiejętności posługiwania się pistoletem, karabinem i strzelbą (3GUN, Liga Sportera)

Czy warto zostać strzelcem sportowym?

Warto. Sport strzelecki jak każda dyscyplina sportu rozwija i pomaga kształtować charakter. I choćby z tego powodu warto.

Od kiedy można zacząć i kiedy należy skończyć przygodę ze strzelectwem sportowym?

Nie ma wyraźnych granic które mówiłyby ile lat trzeba skończyć by rozpocząć strzelanie i jaki wiek oznacza kres kariery strzelca. Oscar Swahn miał 73 lata kiedy zdobył swój ostatni medal olimpijski w strzelectwie.

Z początkiem jest trudniej. Młodzież i dzieci mogą rozpocząć szkolenie w momencie gdy są w stanie dosięgnąć do przyrządów służących do obsługi broni oraz są w stanie utrzymać broń. Wszystko zależy od indywidualnych predyspozycji młodego człowieka i wymaga każdorazowo indywidualnej oceny.

 

 


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *